Giant Squid, de studio achter Abzû en The Pathless, werd opgericht door oud-teamleden van Journey. Dat zie je meteen terug: de regisseur van Sword of the Sea, Matt Nava, was ook de art director van Journey, en de invloeden zijn duidelijk. Toch voelt dit derde project van Giant Squid niet als een kopie, maar eerder als een spirituele voortzetting. Het heeft zijn eigen sfeer, zijn eigen stijl en verrassende wendingen, maar de ziel van Journey is nooit ver weg – en dat is alleen maar positief.

Verhaal en wereld Het verhaal wordt grotendeels verteld zonder woorden. Af en toe vind je stenen tabletten met poëtische teksten die hints geven, maar de echte kracht ligt in de beelden. Jij speelt een krijger die zijn zwaard niet alleen gebruikt als wapen, maar vooral als een soort zwevende surfplank, terwijl je door een uitgedroogde wereld reist om het leven van de zee terug te brengen.

Beweging als kernervaring De ster van de game is zonder twijfel de besturing. Over de zandduinen razen, snelheid opbouwen en in volle vaart van een heuvel springen voelt vloeiend en bevrijdend. Naarmate je meer vaardigheden vrijspeelt, wordt bewegen alleen maar leuker en complexer. Verschillende oppervlakken vragen ook om andere manieren van sturen en versnellen, waardoor het nooit eentonig voelt. Mijn eerste run duurde minder dan drie uur, maar daarna startte ik direct een New Game+ om de laatste krachten vrij te spelen en nogmaals dat spectaculaire einde te beleven.

Visuele pracht De presentatie doet er niet voor onder. Elke nieuwe omgeving verrast met prachtige uitzichten en onverwachte momenten. Soms neemt de camera de controle even over om je aandacht te vestigen op een landschap in de verte – en ik vond dat heerlijk. Het oceaanthema zorgt voor surrealistische scènes die net vreemd genoeg zijn om te intrigeren, zonder hun schoonheid te verliezen. Een kleine kanttekening Het enige wat me wat minder raakte, is het emotionele aspect van het verhaal. Omdat de wereld zo abstract is en de personages niet spreken, bleef de plot voor mij op de achtergrond. Het is niet teleurstellend, maar het voelt alsof het narratief niet helemaal mee kan met hoe goed de gameplay, visuals en muziek in elkaar zitten. Ik wilde net dat beetje meer gevoel.

Conclusie Sword of the Sea is kort, maar precies lang genoeg. Het tempo is strak, de gameplay blijft boeien en de audiovisuele presentatie is fenomenaal. Het is een game die geen seconde verveelt en steeds nieuwsgierig maakt naar wat er nog komt. Het had misschien wat meer emotionele diepgang mogen hebben, maar als totaalervaring is dit een schitterende en meeslepende rit over de zandgolven.