End of Abyss verscheen op 1 oktober 2026 voor PlayStation 5, Xbox Series X/S en pc. Het spel is ontwikkeld door Section 9 en uitgegeven door Epic Games. Ik speelde op PlayStation 5 en geef het een 8.

Algemene indruk

Ik speelde End of Abyss voor het eerst in een demo op een Summer Game Fest in 2024 en ben er sindsdien niet meer van losgekomen. De volledige release is ongeveer zo goed als ik hoopte. Het mengt de bekende Metroid-formule met een survival-horrorsfeer, waardoor het opvalt tussen het overvolle aanbod aan indiegames. Mijn playthrough zat helaas vol grote bugs, maar ik genoot genoeg van de rest om die grotendeels opzij te schuiven.

Verhaal en sfeer Je speelt als technicus die samen met soldaten en hun kapitein een verlaten complex betreedt. De setting is mysterieus en bijna tijdloos, passend voor een survival-horrorgame, en voor narratieve context moet je oude notities en itembeschrijvingen opzoeken. De sfeer is koud en eenzaam, en zelfs je bewapende metgezellen lijken weinig interesse te hebben om je te helpen met je taken. Voor een spel met zo weinig plot werd ik meteen meegezogen door de worldbuilding en was ik behoedzaam nieuwsgierig naar wat er om elke hoek lag.

Level design en verkenning

Het complex is heerlijk om te verkennen. Het is duidelijk geïnspireerd door Metroid en leent enkele van de sterkste eigenschappen. De kaart kronkelt voortdurend in zichzelf terug, en je vindt net zo goed een sluiproute naar een eerder gebied als een zeldzame grondstof. Zelfs tussen al die vergelijkbare indiegames maakte het grootschalige leveldesign steeds indruk op me. Er is ook een scanner (à la Metroid Prime) waarmee je vijanden analyseert en de omgeving afzoekt naar manieren om verder te komen. Ik weet niet hoe het complex heet en zelfs na de aftiteling weet ik niet precies welk doel het diende, maar de setting is een van de meest memorabele hoogtepunten van het spel.

Gevechten

Structureel lijkt het op Metroid, maar het is ook een survival-horrorgame met twin-stick shooting. Je pistool heeft oneindig munitie, maar voor andere wapens, waarvan de meeste optioneel zijn, moet je kogels craften. Elk gevecht is spannend, wat mijn nipte overwinningen bevredigend maakte, en er is net genoeg vijandvariatie om het interessant te houden, waaronder zombies, insecten en robots. Vijanden hebben elk hun eigen zwaktes, dus je wordt aangemoedigd je hele arsenaal te gebruiken.

Eindbazen

De baasgevechten waren minder leuk. Ze zijn qua gevechtsbalans goed afgesteld, maar herhaalde pogingen slokken je kostbare munitie en granaten snel op. Meer dan eens moest ik kogels en bommen grinden voordat ik terugkeerde. Het alternatief is vertrouwen op je startpistool, maar de meeste levensbalken zijn zo groot dat dat alleen veel te vervelend is. Dit werd minder een probleem laat in het spel, toen ik meer wapens en dus meer soorten munitie in voorraad had.

Bugs

Dan is er nog de olifant in de kamer: mijn tijd met het spel zat vol bugs. Ik bleef vastzitten in muren, stuitte op onzichtbare muren en viel zelfs een keer buiten de kaart. De kaart bevatte ook glitches, zoals ontgrendelde deuren die als vergrendeld werden getoond of ontbrekende herkenningspunten, waardoor terugkeren verwarrend was. Het meest frustrerend was misschien dat sommige deuren geen "open"-knop toonden, waardoor ik pas verder kon nadat ik het spel had afgesloten en opnieuw geladen. Het lichtpunt is dat je vaak opslaat om te genezen, waardoor resets weinig voortgang kosten. Het spel kreeg tijdens mijn speeltijd al meerdere patches en sommige problemen zijn opgelost, maar het beïnvloedde mijn ervaring wel.

Conclusie

Ondanks de glitches vond ik het heerlijk om door de koude, industriële gangen te snuffelen, en de bugs deden verrassend weinig af aan mijn algemene oordeel. Ik keek al een tijd uit naar End of Abyss en ben blij dat het grotendeels aan die verwachtingen voldeed.