Na meer dan tien jaar stilte keert de legendarische actiefranchise Ninja Gaiden eindelijk terug, en wat voor een comeback is dit. Ninja Gaiden 4 is niets minder dan een brute, stijlvolle en meedogenloze test van je reflexen – pure actie van het hoogste niveau. Ontwikkelaar PlatinumGames, bekend van Bayonetta en Metal Gear Rising: Revengeance, weet het DNA van de serie perfect te vangen en tegelijkertijd hun eigen flair toe te voegen.

Een nieuw gezicht, dezelfde dodelijke gratie

De hoofdrol is dit keer niet voor Ryu Hayabusa, maar voor Yakumo, een jonge ninja uit de Raven Clan – een duistere tak van de beroemde Hayabusa-familie. Zijn missie lijkt eenvoudig: de wederopstanding van de mythische Dark Dragon voorkomen door de priesteres die diens ziel draagt te doden. Maar wanneer ze hem overtuigt dat de draak juist bevrijd moet worden om hem voorgoed te verslaan, ontspint zich een avontuur dat hem lijnrecht tegenover zijn voormalige bondgenoten – en Ryu zelf – zet.

Het verhaal heeft een interessante basis, maar blijft uiteindelijk voorspelbaar en melodramatisch, inclusief een wat geforceerde romantische subplot. Toch is dat niet erg: Ninja Gaiden 4 draait om actie, niet om emotionele diepgang.

Bloederige perfectie

Yakumo is geen man van woorden, maar op het slagveld spreekt hij boekdelen. Zijn arsenaal van vier verschillende wapens zorgt voor waanzinnig vloeiende combo’s vol snelheid, kracht en stijl. Elk wapen heeft een duidelijk doel: de tweezwaarden zijn ideaal voor snelle middellange aanvallen, de staf voor crowd control, en zelfs het komisch over-the-top projectielwapen heeft verrassend veel tactische mogelijkheden.

Nieuw is de Bloodraven-vorm, een tijdelijke krachtmodus die wapens versterkt, verdedigingen breekt en vijanden uit hun aanvallen slaat. Het voelt fantastisch om die kracht strategisch in te zetten – zeker wanneer je in één beweging een hele groep demonen in stukken hakt.

De game houdt het tempo hoog en overstroomt je regelmatig met hordes vijanden, maar dat past perfect bij de intensiteit van de serie. Bovendien kun je een speciale meter vullen om vernietigende finishers te ontketenen die complete groepen in één klap uitschakelen. Een heerlijke beloning voor agressieve spelers.

Ryu’s terugkeer – maar niet zijn show Hoewel Ryu Hayabusa speelbaar is, blijft zijn rol beperkt tot een handvol missies waarin hij grotendeels Yakumo’s pad herhaalt. Zijn stijl is iets technischer en vertrouwt op Ninpo-magie, maar zijn segmenten voelen meer als een bonus dan een volwaardig onderdeel.

Minder geslaagd is de nieuwe stealthmechaniek. Deze voegt weinig toe en voelt log aan: langzaam voortbewegen en simpele stealthkills uitvoeren zonder crouch-optie past niet bij het razendsnelle DNA van Ninja Gaiden.

Adrenaline en acrobatiek

Tussen de gevechten door biedt Ninja Gaiden 4 ook een aantal spectaculaire platformmomenten – van razendsnelle railgrind-sequenties tot parkour met een grijphaak. Ze zorgen voor wat lucht in de actie, al blijven de zijmissies en optionele uitdagingen vrij oppervlakkig. Ook de gevechten kunnen af en toe iets te lang duren, waardoor het tempo wat inzakt.

Desondanks blijft het totaalplaatje indrukwekkend: de soepele besturing, vloeiende animaties en messcherpe combat bezorgen elke actie-fan een adrenalinekick.

Conclusie

Ninja Gaiden 4 is precies wat de serie nodig had: een compromisloze, stijlvolle en snoeiharde actiegame die zijn roots eert maar ook vernieuwt. PlatinumGames bewijst zich opnieuw als meester van de hack & slash, en Yakumo is een waardige opvolger voor Ryu Hayabusa.

De game is niet perfect – vooral het verhaal en de stealthsecties laten steken vallen – maar op het gebied van pure gameplay staat dit als een huis. Na het fiasco van Ninja Gaiden 3 is dit eindelijk de glorieuze comeback waar fans op wachtten.

Pluspunten

Strakke, responsieve besturing

Razendsnelle en spectaculaire gevechten

Vier unieke wapens met diepgaande combo’s

Bloodraven-systeem voegt strategische kracht toe

Indrukwekkende presentatie en soepele performance

Yakumo is een frisse, brute toevoeging aan de serie

Minpunten

Voorspelbaar verhaal en zwakke personages

Ryu’s missies voelen herhalend aan

Onnodige en saaie stealthmomenten

Vijandvariatie had groter mogen zijn

Sommige gevechten duren iets te lang