Met Call of Duty: Black Ops 7 proberen Treyarch en Raven Software opnieuw een flinke impuls te geven aan de Black Ops-reeks. Hoewel het spel duidelijk voortbouwt op de fundamenten van de vorige delen, voelt dit nieuwe hoofdstuk opvallend energiek en gericht op pure speelplezier. De focus ligt op drie pijlers: een korte maar bizarre co-opcampagne, een forse uitbreiding van Zombies, en een multiplayer die sterker is dan we in jaren hebben gezien.

Campagne – Korte adrenalineboost met een vreemde twist

De campagne speelt zich af in 2035 en volgt David “Section” Mason en zijn eenheid terwijl ze geconfronteerd worden met de terugkeer van Raul Menendez en een complot dat de wereld binnen drie dagen in chaos kan storten. Het verhaal flirt met psychologische horror en surrealistische scènes die soms overkomen als een kruising tussen sciencefiction en nachtmerries.

Qua ideeën is het interessant, maar de uitvoering voelt wisselvallig. De missies wisselen snelle corridorgevechten af met momenten waarin je door hallucinaties en mentale valstrikken moet navigeren. Het tempo blijft hoog, maar de variatie is beperkt: veel binnenruimtes, veel close combat, veel dataterminals hacken. Het is vermakelijk, maar geen campagne die echt blijft hangen.

Zombies – Terug naar de kern, maar groter dan ooit

Zombies is in Black Ops 7 misschien wel het meest geslaagde onderdeel. De nieuwe hoofdmap, Ashes of the Damned, is enorm en zit vol locaties die je in elke ronde opnieuw wilt verkennen. De sfeer is donkerder en doet meer denken aan klassieke Zombies, maar dan uitgewerkt op een schaal die we nog niet eerder hebben gezien.

De grote blikvanger is Ol' Tessie, een opgevoerde pickup die fungeert als rijdende Wonder Weapon en vervoermiddel in één. Je gebruikt de truck om quests te volgen, gebieden te bereiken en zelfs vijanden te verplaatsen. Het voelt uniek en past verrassend goed in de flow van de modus.

Er zijn drie speelstijlen:

Standard – de moderne Zombies-ervaring

Survival – een compacte map met klassieke mechanieken

Cursed – een old-school variant zonder minimap, loadout-wapens of moderne puntensystemen

Vooral Cursed zal veteranen met een grote glimlach terugbrengen naar de Black Ops III-tijd.

Multiplayer – De sterkste start in jaren

Als er één gebied is waar Black Ops 7 écht schittert, is het de multiplayer. De mapselectie behoort tot de beste in lange tijd, met een mix van nieuwe arena’s en herwerkte favorieten uit Black Ops II zoals Raid, Hijacked en Express.

De nieuwe maps voelen overzichtelijker en tactischer, met duidelijke sightlines en slimme routes om te flanken. Niet alles is perfect — een aantal maps missen finesse — maar de algemene kwaliteit is ontzettend hoog.

Daarnaast introduceert Treyarch:

Overload, een nieuwe doelmodus die elementen leent van Uplink en Capture the Flag

Een vernieuwd wapenarsenaal met near-future gear

Het Overclock-systeem, waarmee uitrusting unieke upgrades krijgt

De terugkeer van Weapon Prestige, inclusief nostalgische camos

Ook beweging speelt een grotere rol: de wall jump biedt extra mobiliteit zonder te vervallen in het chaotische jetpack-tijdperk. Tegelijk is aim assist minder dominant gemaakt, waardoor gevechten eerlijker aanvoelen.

Conclusie

Black Ops 7 is geen revolutionaire Call of Duty, maar wel één die weet waar de kracht van de serie ligt. De campagne is een korte, vreemde rit met wisselend succes, maar Zombies en multiplayer zijn duidelijk de sterren van de show. Vooral de mapselectie, nieuwe modi en de klassieke vibe die terugkomt in Zombies zorgen ervoor dat dit een van de sterkere releases is van de afgelopen jaren.

Het is misschien niet het vervolg dat iedereen had verwacht, maar het zet wel een frisse koers uit — één die hopelijk de toon zet voor wat Treyarch nog voor ons in petto heeft.