Gamersmancave NL

Hero
Hero

The Blood of Dawnwalker R...

reviews August 31st, 2026

The Blood of Dawnwalker Review

Hero

The Sinking City 2 Review

reviews September 7th, 2026

The Sinking City 2 Review

Hero

Orbitals Review

reviews September 9th, 2026

Orbitals Review

Hero

NHL 27 Review

reviews September 10th, 2026

NHL 27 Review

Hero

NBA 2K27 Review

reviews September 11th, 2026

NBA 2K27 Review

Hero

Halloween: The Game Revie...

reviews September 12th, 2026

Halloween: The Game Review

NHL 27 Review


September 10th, 2026

Ondanks alle toewijding aan authenticiteit, kampt NHL 27 met een identiteitscrisis. De jaarlijkse hockeysimulatie van EA Vancouver bouwde in de jaren tien een blijvende schare fans op, waarbij NHL 11, NHL 14 en NHL 19 modi en aanpassingsopties verweefden met ambitieuze innovaties en toegankelijkheid. Dit jaar probeert de game dat gevoel na te bootsen met een rijzende covertster in Macklin Celebrini, een gemoderniseerde versie van GM Connected en gloednieuwe uitzendpakketten die zijn opgebouwd rond hockeytoerisme, maar uiteindelijk verwatert het enthousiasme tot een nuchtere vertrouwdheid.

Gameplay op het ijs

Op het ijs zit het schaatsen van NHL 27 precies goed. Waar NHL 26 al een 2.0-versie introduceerde van de Ice-Q-technologie uit deel 25 — die NHL Edge-data gebruikt om speler-attributen als topsnelheid, schotkracht en positionering te bepalen, wat zorgt voor een realistisch contrast tussen de beste spelers van de competitie — verfijnt dit nieuwste deel dat systeem verder via de bewegingen zelf. Passen voelt intuïtiever aan met dump-hoeken en cyclen die beter opgewassen zijn tegen bordduwen, terwijl poke checks, stick lifts en verdedigend bewustzijn beter werken. Doelverdedigers hebben nu doorgaans uitstekende reactietijden, maar hun bewustzijn binnen de cirkel blijft nagenoeg onbestaand. 2 Agressievere keepers dagen breakaways en twee-tegen-één-situaties beter uit, terwijl topkeepers scherper zijn ingesteld op opzetjes en one-timers die hen normaal gesproken volledig kansloos zouden laten staan. Bodychecks zijn minder roekeloos dan in eerdere delen, en dankzij slimmere AI-aanpassingen verloopt het tempo in zowel online als offline modi vloeiender in de neutrale zone, wat creativiteit van de speler stimuleert in plaats van de vroegere linker-triggerglitches, die nu zijn afgezwakt. Dit voegt realisme toe, en maakt daardoor X-Factor-vaardigheden die mobiliteit en zachte voorzetpasses versterken belangrijker dan agressieve "enforcer"-speelstijlen.

Team-playbooks

Nieuwe teamspecifieke playbooks passen bij de vernieuwde focus van NHL 27 op samenhangend AI-gedrag: ze gebruiken data uit de echte wereld om te bepalen hoe teams reageren op tactische strategieën en druk — maar in de uitvoering valt dit idee tegen. In plaats van drie gedeelde standaardsjablonen heeft elk team nu een unieke tactische identiteit, met balbezit-gerichte zone-ingangen, verdedigende terugval die fysieke afscherming vóór de slot prioriteert, en forecheckingsnelheid die is opgevoerd om chaos vóór het doel te veroorzaken. Het is een mooie toevoeging in theorie, maar op het ijs zelf is het nauwelijks te herkennen, omdat CPU-teamgenoten zelden inpinchen of een specifieke formatie aanhouden na een gewonnen faceoff.

De playbooks houden ook vast aan unieke teamstrategieën die niet aangepast kunnen worden in online competitieve modi, wat ingaat tegen de filosofie van "speel op jouw eigen manier". De mogelijkheid om breakout-stijlen te sturen en contextuele wisselstrategieën te combineren tegen rivalen biedt personalisatie, maar dat wordt tegelijk weer ingeperkt doordat het bepaalt of een linie cyclet of schiet. Hierdoor voelen defensief ingestelde teams zoals de New York Islanders en Detroit Red Wings saai aan, vergeleken met de meedogenloze speelstijlen van teams als de Carolina Hurricanes en Philadelphia Flyers, die tegenstanders onder druk zetten tot ze bezwijken.

Sfeer en presentatie

De teamdynamiek wordt verder benadrukt door nieuwe stadionsferen: alle 32 NHL-arena's zijn opnieuw opgebouwd met eigen belichtingssystemen, echte jumbotron-video's en gelicentieerde doelpuntliedjes, die de punk-georiënteerde soundtracks van eerdere delen vervangen. Dit is een pluspunt voor Franchise-liefhebbers en iedereen die ooit dicht bij het Bell Centre in Montreal of de Bridgestone Arena in Nashville heeft gestaan, maar het blijft ook hier net onder de lat van echte klasse hangen: de teamintroducties zijn identiek en tonen geen tunnel-walks, kleedkamers, of Flyers-mascotte Gritty die je recht in de ziel staart. ESPN's John Buccigross en TNT's Darren Pang vervangen James Cybulski en Cheryl Pounder achter de microfoon. Hun oneliners zijn weliswaar nieuw, maar de commentaarbibliotheek is uitgebreid met behulp van generatieve AI. Helaas is dat goed merkbaar: er zijn regelmatig fragmenten met verouderd taalgebruik en verschrikkelijke naamuitspraken. Ik begrijp dat commentaarbanken bij sportgames doorgaans over meerdere releases heen worden opgebouwd, maar de AI-gegenereerde stemlijnen doen het nieuwe commentatorenduo ernstig tekort.

Modi

De populaire GM Connected-modus, die debuteerde in NHL 14, keert terug in de vorm van Connected Franchise — een sociaal gerichte hybride modus waarin spelers een competitie kunnen opzetten met tot wel 32 door spelers bestuurde teams. Het is bedoeld om een eigen "hockeywereld" te creëren met aanpasbare rosters en flexibele salarissen, maar het mist ontwikkeling tijdens het tussenseizoen en biedt kleinere vriendengroepen geen manier om gewoon tegen de CPU te spelen in plaats van een volledig seizoen van 82 wedstrijden af te werken tegen dezelfde drie teams, totdat iemand uit verveling afhaakt. Be A Pro is terug, met de nadruk op teamkapiteinschap, en Hockey Ultimate Team (HUT) bouwt voort op de Ranked-modus en lijncombinaties die vorig jaar werden geïntroduceerd — terwijl World Of CHEL wat mij betreft een verweesd idee blijft dat nog steeds dezelfde spelersinventarissen hergebruikt.

Slotoordeel

Het is duidelijk dat NHL 27 voor de reeks een soort tussenjaar is, waarin niet wordt geïnnoveerd op de modi en onderdompeling die er al waren. In plaats daarvan voelt het aan alsof er slechts wat kleine patches zijn losgelaten die nauwelijks meer zijn dan een winterupdate. In de kern is dit een vervolg dat teert op fundamenten die nog nooit zo goed hebben aangevoeld, ondanks de onnauwkeurige gezichtsscans, generieke aanmaaksystemen, en het feit dat spelers van elk niveau nog steeds het liefst passes op hun backhand ontvangen. Het heeft nieuwe ideeën nodig, en een volle dag polijstwerk, om meer te bieden dan alleen sfeer wanneer Hall & Oates opklinkt na een winnende treffer.