Loop Hero is een heleboel dingen: een RPG, een roguelite, een auto-battler, een kaartspel, een stedenbouwer, een suggestieve visuele roman. Het is ook uitstekend, en ik kan niet stoppen met spelen.

Ontwikkeld door Four Quarters (maker van het briljante gedragsexperiment Please, Don't Touch Anything uit 2015) en vandaag op Steam, ziet de toepasselijk getitelde Loop Hero je een krijger leiden langs een cirkelvormig pad terwijl ze verschillende wezens bevechten, upgrades verzamelen en verdienen middelen voor het vervaardigen. Geplaagd door geheugenverlies, probeer je een wereld weer op te bouwen die in chaos is gegooid door een kwaadaardig lich. Elke expeditie in de willekeurige lus helpt je om meer spullen te ontgrendelen en meer materialen te verzamelen om een ​​dorp te herbouwen, waarvan de overlevenden je op hun beurt meer bonussen geven de volgende keer dat je je in de leegte begeeft. Het klinkt eenvoudig en repetitief, en op een heel basaal niveau is het dat ook, maar het is buitengewoon bevredigend en zit vol met interessante afwegingen om te navigeren. Er is ook een wending: jij bent degene die mag beslissen hoe elke nieuwe lus vorm krijgt. ongedefinieerd Elke lus begint als een eenzaam pad gehuld in duisternis, maar naarmate de tijd verstrijkt, kun je het opbouwen tot je persoonlijke helse landschap.

De vijanden waarmee je vecht, laten kaarten vallen. Deze worden op de kaart geplaatst om nieuwe locaties toe te voegen alsof je een traditionele stedenbouwer speelt, behalve in plaats van te proberen een bloeiende gemeenschap te creëren, is het doel om een ​​kerker te maken die de upgrades en middelen die je kunt verdienen maximaliseert zonder ronduit te doden. u. Je kunt kaarten spelen zoals bergen en weiden om je gezondheid te verbeteren en knutselmateriaal te verzamelen, terwijl een aristocratisch landhuis vampiers zal oproepen om te vechten. Hoe moeilijker de monsters, hoe beter de beloningen, totdat je uiteindelijk je lus genoeg hebt opgebouwd om de baas op te roepen. Je kunt ertegen vechten om verder te komen in het verhaal en de volgende lus te ontgrendelen, of je kunt je terugtrekken in je dorp met de dingen die je al hebt verdiend.

Hoe dan ook, alles wat je in de huidige kringloop hebt verdiend, buiten het knutselmateriaal, zal verdwijnen. Elke cyclus opnieuw moeten beginnen klinkt misschien als een belemmering, maar in mijn ervaring is het bevrijdend, waardoor ik kan experimenteren met nieuwe strategieën en fouten uit het verleden kan corrigeren. Vooruitgang is een wispelturig iets. Soms gebeurt het met horten en stoten. Soms is het helemaal weggevaagd. In Loop Hero betekent dit langzaam terugglijden naar de dood om vervolgens woedend terug te kaatsen na geluk in een krachtig nieuw item of een tijdig niveau omhoog te krijgen dat een nieuwe vaardigheid ontgrendelt die toevallig perfect synergie heeft met je bestaande uitrusting. ongedefinieerd Terwijl de voortgang in elke lus opnieuw begint, blijft je nederzetting intact en blijft hij groeien terwijl je speelt.

Het is allemaal een stuk met Loop Hero's grotere verhaal over de mensheid die zich een weg terug probeert te banen uit de vergetelheid. Niemand in het spel weet precies wat er gebeurt, hoe vaak het eerder is gebeurd of hoe vaak het nog een keer zal gebeuren. Tijd kan in veel games aanvoelen als een platte cirkel, waarbij je een groot deel van je tijd besteedt aan het steeds opnieuw voltooien van variaties op dezelfde paar taken. In Loop Hero voelt het bijzonder suggestief. Een onheilspellende chiptune-soundtrack doordrenkt zijn minimalistische, gepixelde wereld met een grimmige maar grillige energie. De muziek neemt toe en begint te rocken wanneer je tegen het einde van elke run komt, maar wordt vervolgens gereset tijdens verhalende intermezzo's terwijl je hoofdrolspeler met geheugenverlies probeert uit te zoeken wat er aan de hand is, terwijl alles-verterende duisternis de betekenis en het bestaan ​​dreigt uit te wissen. "De eeuwigheid zal je tot stof vermalen, en ik ben maar een kleine versnelling in dat proces", zegt de lich op een gegeven moment tegen je. Ik heb me zo gevoeld over veel op buit gebaseerde spellen, maar niet over Loop Hero.

Hoewel Loop Hero een apocalyptisch spel is, gaat het net zo goed om heropbouwen in het aangezicht van depressie en wanhoop als om te overleven. In plaats van simpelweg te proberen de cijfers te verhogen, of de buit te vermalen die nodig is om te grinden voor een nog betere buit, wil ik me graag aanmelden voor deze oorlog tegen de afgrond om de personages te helpen uit hun kosmische malaise te ontsnappen. Misschien zit er uiteindelijk niet een diepzinnige filosofische verhandeling over nihilisme in de kringloop, maar terwijl we de bocht omdraaien op het eenjarige jubileum van de pandemie, heb ik de afbeelding van Loop Hero van mensen die onopvallend worstelen verrassend genoeg gevonden om hun verveling en wanhoop te overwinnen beïnvloeden.