De achtste hoofdaflevering van de Five Nights at Freddy's saga wezens met een glam-rock jaren 80-versie van Freddy Fazbear, een bekende kindermoordende robot, die een storing op het podium had voor zijn hordes fans. Als de animatronic wakker wordt, ontdekt hij dat hij ergens onderweg een ongewenste passagier heeft opgepikt. Dat klopt, je bent in hem. Het is net een Five Nights-fanfic hier.

Ter verduidelijking, jij, de speler, bestuurt een jonge jongen genaamd Gregory, en Gregory zit in Freddy. Blijkbaar werd de jongen achtervolgd door Vanessa, een bewaker in het enorme Freddy Fazbear's Mega Pizzaplex-winkelcentrum, en zocht hij zijn toevlucht in Freddy's ruime borstholte. Toen hij dit ontdekte, scheurde de verontrustend bewuste meneer Fazbear Gregory ledematen van ledematen, badend in zijn vitale vloeistoffen.

Of dat is tenminste wat ik verwachtte dat de beer zou doen. In plaats daarvan raakt hij bevriend met de jonge Gregory en zweert hij hem te helpen ontsnappen uit het winkelcomplex. Dat klopt, in plaats van het hoofdbestanddeel van een mysterieus persoon aan de telefoon, is Freddy zelf hier om de dag te redden in Security Breach. Hij geeft Gregory een nieuw Fazbear-horloge, waarmee het paar met elkaar kan communiceren terwijl Gregory door veiligheidsopeningen kruipt en door donkere gangen navigeert, meedogenloos achtervolgd door de meer kwaadaardige en bloeddorstige leden van Freddy's band.

Het is een leuke draai aan de serieformule, maar ik kan niet anders dan bang zijn voor de grote metalen beer. Hoe aardig hij ook lijkt of hoe keurig hij eruitziet met zijn kleine hoedje, hij draagt ​​de sinistere lucht van een beer die sinds 2014 bang is in plaats van om hem te geven. De opening van de game vraagt ​​me niet alleen om Freddy te helpen ontsnappen uit zijn kleedkamer waar hij is opgesloten in afwachting van reparatie, probeert het me er ook van te overtuigen dat het een goed idee is om terug in zijn binnenste te klimmen. Kijk gewoon.

Het is eigenlijk een slimme spelmonteur, waardoor Gregory zich in Freddy verbergt, waar hij veilig is voor achtervolging door beveiliging, onderhoudsbots en moorddadige metalmuzikanten die eigenlijk van metaal zijn gemaakt. Maar Freddy's storing betekent dat zijn vermogen om op te laden beperkt is, waardoor Gregory het alleen moet doen terwijl de beer hem vanuit een oplaadkamer leidt. De hele affaire is een beetje minder eng, wetende dat hij aan jouw kant staat, tenzij je stopt om erover na te denken. Ik zou het niet doen als ik jou was. Five Nights at Freddy's: Security Breach is ontwikkeld door Steel Wool Studios in plaats van maker Scott Cawthon, die eerder dit jaar met pensioen ging vanwege controverse over zijn steun aan reactionaire politici. Ondanks enkele technische problemen, zoals stotteren bij het wisselen van gebied, is dit de best uitziende Five Nights-game die ik heb gespeeld. De free-roaming first-person verkenning helpt de spanning op te bouwen, de personages zijn helder, glanzend en angstaanjagend, en Freddy Fazbear's Mega Pizzaplex is een gekleurde nachtmerrie van het consumentisme uit de jaren 80, een echte speeltuin voor bewuste moordmachines.

Ja, Freddy, dat bedoel jij. Ik hou je in de gaten, Fazbear.