Death Howl is een turn-based, grid-gebaseerde "Soulslike" deckbuilder. Ondanks deze duizelingwekkende reeks subgenres komt de game uitstekend samen in een strakke, bevredigende gameplay-loop. De thema's rondom rouw zijn sterk uitgewerkt, de zijmissies zijn uniek en uitdagend, en de game blijft zelfs na tientallen uren in mijn 45 uur durende playthrough nog verrassende nieuwe mechanieken introduceren.

Een Reis door het Dodenrijk Ro, de protagonist van Death Howl, reist naar de geestenwereld nadat een tragisch ongeluk haar scheidt van haar zoon. In haar zoektocht om hem terug te krijgen, roept ze de hulp in van de vier grote geesten van het land om de top van de huilende berg te bereiken. Onderweg ontmoet ze diverse eigenzinnige, surrealistische geesten die ze meestal in gevechten moet verslaan. Hoewel het verhaal over een reis naar het dodenrijk al vaak is verteld, is de uitvoering in Death Howl uniek. Het ingetogen kleurenpalet, de duistere, broeierige soundtrack en de herkenbare monsterontwerpen zorgen voor een geheel eigen identiteit waar ik geen genoeg van kon krijgen.

Brutale Gevechten en Tactiek Het overgrote deel van Death Howl bestaat uit brute gevechten. Hoewel de vergelijking met Dark Souls al tien jaar te pas en te onpas wordt gemaakt, verdient Death Howl deze referentie dubbel en dwars. Het verslaan van vijanden levert de titulaire "Death Howls" op, die worden gebruikt om nieuwe kaarten of vaardigheden vrij te spelen. Elk gevecht kan dodelijk zijn, en met een beperkt aantal checkpoints vergt het vaardigheid om je gezondheid over meerdere gevechten te verdelen. Even uitdagend zijn de enorme, groteske bazen; hun onregelmatige lichaamsvormen en de unieke arena's maken elke confrontatie memorabel. Innovatieve Kaartmechanieken Verspreid over vier rijken stel je een arsenaal aan kaarten samen die schade aanrichten, statuseffecten toebrengen of bondgenoten oproepen. De slimste zet van de game is het "nerfen" van kaarten buiten hun eigen rijk door de kosten te verhogen. Dit maakt je favoriete deck in het ene gebied compleet onbruikbaar in het volgende. Elk rijk is gebouwd rond een ander mechaniek (zoals kaarten weggooien of zelf schade incasseren) met eigen skill trees.

Daarnaast is er de "Overwhelm"-functie, die per rijk verschilt en vitale boosts geeft door bepaalde acties te herhalen. In een rijk dat draait om beweging word je bijvoorbeeld beloond voor het spelen van zoveel mogelijk kaarten, waarna Ro een enorme vernietigende aanval kan opladen. Dit systeem moedigt experimenteren aan en houdt je krachtniveau laag genoeg om de wereld altijd gevaarlijk te laten aanvoelen.

Bijzondere Zijmissies De zijmissies in Death Howl zijn uitmuntend. Wanneer Ro een hulpbehoevende geest tegenkomt, krijgt ze een specifieke "quest-kaart". Deze blokkeert snelreizen en kan niet uit je deck worden verwijderd tenzij je de missie opgeeft. Elke missie heeft een uniek mechaniek; mijn favoriete missie gaf me een kaart die me kon genezen — iets wat normaal gesproken nauwelijks kan — maar dwong me een heel gebied te klaren zonder te rusten bij een checkpoint. Deze op maat gemaakte situaties waren fantastisch en de beloningen zijn de moeite altijd waard.

Conclusie In de eerste uren was ik niet direct weg van Death Howl. De gevechten voelden frustrerend totdat ik de tijd nam om Death Howls te "grinden" voor de skill tree. Dit gaf een enorme boost en hielp me om tijdens gevechten betere beslissingen te nemen. Vanaf dat moment werd ik keer op keer verliefd op de gameplay en de nieuwe mechanieken per rijk. Zelfs de finale is uniek belonend, omdat het niet alleen het verhaal afrondt, maar ook dat gevoel van ontdekking nog een laatste keer aanwakkert.

Pluspunten Diepe Tactische Gameplay: De combinatie van deckbuilding en grid-gebaseerde tactieken is uitstekend uitgebalanceerd.

Sterke Sfeer: De duistere soundtrack en het surrealistische uiterlijk versterken de sombere toon van het verhaal perfect.

Creatief Rijkssysteem: Het dwingt je om constant je strategie aan te passen, wat de game ook na 40 uur fris houdt.

Innovatieve Zijmissies: De quest-kaarten voegen een interessante laag van risico en beloning toe aan de verkenning.

Minpunten Trage Start: De game kan in het begin ontmoedigend en frustrerend zijn voordat je de eerste belangrijke upgrades vrijspeelt.

Steile Leercurve: Voor spelers die niet bekend zijn met deckbuilders of Soulslikes kan de hoeveelheid systemen overweldigend zijn.

Eindoordeel: Death Howl is een uiterst vakkundig gemaakte game. De vele genres vloeien naadloos in elkaar over tot een boeiend geheel. Ro's reis leert je om obstakels te omarmen om ze te kunnen overwinnen — een ervaring die ik niet had willen missen.