Ondanks alle toewijding aan authenticiteit, kampt NHL 27 met een identiteitscrisis. De jaarlijkse hockeysimulatie van EA Vancouver bouwde in de jaren tien een blijvende schare fans op, waarbij NHL 11, NHL 14 en NHL 19 modi en aanpassingsopties verweefden met ambitieuze innovaties en toegankelijkheid. Dit jaar probeert de game dat gevoel na te bootsen met een rijzende covertster in Macklin Celebrini, een gemoderniseerde versie van GM Connected en gloednieuwe uitzendpakketten die zijn opgebouwd rond hockeytoerisme, maar uiteindelijk verwatert het enthousiasme tot een nuchtere vertrouwdheid.
\nGameplay op het ijs
\nOp het ijs zit het schaatsen van NHL 27 precies goed. Waar NHL 26 al een 2.0-versie introduceerde van de Ice-Q-technologie uit deel 25 — die NHL Edge-data gebruikt om speler-attributen als topsnelheid, schotkracht en positionering te bepalen, wat zorgt voor een realistisch contrast tussen de beste spelers van de competitie — verfijnt dit nieuwste deel dat systeem verder via de bewegingen zelf. Passen voelt intuïtiever aan met dump-hoeken en cyclen die beter opgewassen zijn tegen bordduwen, terwijl poke checks, stick lifts en verdedigend bewustzijn beter werken. Doelverdedigers hebben nu doorgaans uitstekende reactietijden, maar hun bewustzijn binnen de cirkel blijft nagenoeg onbestaand.\n Modi De populaire GM Connected-modus, die debuteerde in NHL 14, keert terug in de vorm van Connected Franchise — een sociaal gerichte hybride modus waarin spelers een competitie kunnen opzetten met tot wel 32 door spelers bestuurde teams. Het is bedoeld om een eigen \"hockeywereld\" te creëren met aanpasbare rosters en flexibele salarissen, maar het mist ontwikkeling tijdens het tussenseizoen en biedt kleinere vriendengroepen geen manier om gewoon tegen de CPU te spelen in plaats van een volledig seizoen van 82 wedstrijden af te werken tegen dezelfde drie teams, totdat iemand uit verveling afhaakt. Be A Pro is terug, met de nadruk op teamkapiteinschap, en Hockey Ultimate Team (HUT) bouwt voort op de Ranked-modus en lijncombinaties die vorig jaar werden geïntroduceerd — terwijl World Of CHEL wat mij betreft een verweesd idee blijft dat nog steeds dezelfde spelersinventarissen hergebruikt. Slotoordeel Het is duidelijk dat NHL 27 voor de reeks een soort tussenjaar is, waarin niet wordt geïnnoveerd op de modi en onderdompeling die er al waren. In plaats daarvan voelt het aan alsof er slechts wat kleine patches zijn losgelaten die nauwelijks meer zijn dan een winterupdate. In de kern is dit een vervolg dat teert op fundamenten die nog nooit zo goed hebben aangevoeld, ondanks de onnauwkeurige gezichtsscans, generieke aanmaaksystemen, en het feit dat spelers van elk niveau nog steeds het liefst passes op hun backhand ontvangen. Het heeft nieuwe ideeën nodig, en een volle dag polijstwerk, om meer te bieden dan alleen sfeer wanneer Hall & Oates opklinkt na een winnende treffer. The Blood of Dawnwalker Review The Sinking City 2 Review Orbitals Review NHL 27 Review NBA 2K27 Review Halloween: The Game Review